رقص آدمیزاد، درباره سه شخصیت( گیل، آنکو و نانا) است که کنار هم، در خانه ای محصور زندگی میکنند. آنها میخواهند از خانه بیرون بروند و به آزادی و رستگاری دست یابند اما مشکلاتی سد راه آنها میشود و پس از آن به آگاهی جدید و متفاوتی از خود میرسند. در این نمایشنامه دو مسئله مطرح است، همزیستی افراد طرد شده و تشکیل جامعه های جدید، بدون آگاهی و قانون و برتری جویی و تقلا برای ارتقا. تلاش من بر این بود تا از تقلای انسان پست مدرن برای درمان و بهبود و آزادی از بند گذشته خویش، الهام بگیرم و در اقتباسی از داستان حماسه گیلگمش و ریختار چندصدایی میخائیل باختین، به ایده ای نو دست پیدا کنم .
آزمایش همزیستی و درمان بیماران روانی به معنای ترکیب درمانهای دارویی با مشاوره های روانشناختی است. این رویکرد ترکیبیبه افرادی که با اختلالات روانی مواجه هستند، کمک میکند. درمانهای دارویی میتوانند علائم فیزیکی و شیمیایی را کنترل کنند، در حالی که مشاوره های روانشناختی به تغییر الگوهای رفتاری و احساسی کمک میکنند. این ترکیب میتواند نتایج بهتری در بهبود روانی افراد داشته باشد.
حماسه گیلگمش، یکی از مهمترین آثار ادبی بین النهرین است. در این حماسه، داستان پادشاه گیلگمش را دنبال میکنیم.
گیلگمش دو سوم خدا و یک سوم انسان است و بر شهر اوروک حکمرانی میکند. گیلگمش به دنبال کشف راز زندگی جاودانه میرود و سفر خود را آغاز میکند تا به جاودانگی دست یابد . حماسه گیلگمش به زبان اکدی نوشته شده است. این حماسه، یکی از قدیمیترین و مشهورترین آثار ادبی تاریخ بشر است و قدمت قدیمیترین لوحهای گلی که شرح این حماسه در آن آمده، به اواخر هزاره سوم پیش از میلاد باز میگردد. این آثار در منطقه بین النهرین کشف شده اند و به زبان سومری نوشته شده اند
در حماسه گیلگمش، علاوه بر قهرمان گیلگمش، شخصیت‌های دیگری نیز وجود دارند. این شخصیتها از خدایان و موجودات
، اوتاناپیشتی(Humbaba )، نرگاو آسمان(Enkidu )ماوراءالطبیعه تا دیگر قهرمانان افسانه ای هستند. از جمله انکیدو
(Inanna ) و ایشتار یا اینانا (Utnapishtim).
شخصیت ها: نانا، آنکو، گیل، مستخدم، اوتانا
زمان نمایشی: اوایل ماه ژوئن سال ۲۰۲۱
مکان نمایشی: خانه ای ساحلی
ژانر: درام
تم نمایشنامه: آزادی، رستگاری
موضوع: افرادی میخواهند از حصار خود، آزاد شوند اما در پایان متوجه حصاری بزرگ تر میشوند.
تعداد صفحه: ۳۰ صفحه
پیش نمایش
نور کمی اتاق نشیمن را روشن کرده است. پنجره بر دیوار انتهایی اتاق است. پرده های بلندی دو سمت پنجره آویزانند . منظره حیاط ساحلی، از آن نمایان است. جلوی پنجره میز ناهارخوری کوچکی با سه صندلی دور آن است. روی میز، گلدانی پر از گل های زنبق و پارچی پر از آب و یک لیوان گذاشته شده است. وسط اتاق، مبل سه نفره راحتی قرار دارد و سمت راست آن، مبل یک نفره. روی مبل سه نفره، یک آلبوم عکس باز شده، یک ملحفه و یک رادیو قرار دارد. جلوی مبل، روی زمین، نوار های کاست باز شده روی زمین ریخته است. رادیو روی مبل افتاده، روشن می شود و صدای مردی به نام اوتانا به گوش می رسد.
اوتانا: ای انسان! تو لایق و شایسته هستی. پیام آور صلح و نیکی برای نسل بشر هستی. از هزاران… هزاران… از هزار نفری که بر این کره خاکی زندگی می کنند؛ تمامی حیوانات، تمامی گیاهان و نباتات، تو ای انسان، تووو… برگزیده ای، برای تحقق عدلی جهانییی، فراتر از رنگ و نژاد و تباررر، فراتر از مکنت و جاه و مقاممم، فراتر از سیممم… و زر، فراتر از هوا و هوس. ای انسان… انسان…ایییی… انسان! در انتظار دیدار و وصال تو هستم. پس بشتاب تا روزیییی… روزی دیگر، در آغوش مننننن جای …گیری. فرصت، اندک اسسس… اندککک… استتتت
(امواج رادیو تغییر می کند و صدای اوتانا ناواضح می شود)
اوتانا: آنهااااا… می رقصند در دستان ممم… و من، در دس…دس…دسس…شان، جان می دههمممم
(رادیو خاموش می شود. پرده ها در باد به حرکت در می آیند)